กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 231 ขอบคุณ
เมื่อรู้ว่าไห่เฟิงมีสมรรถภาพร่างกายระดับเอ พังป๋อซึ่งใบหน้าปูดบวมแทบจะขาดใจตายด้วยความโกรธ ทั้งเสียใจและเสียดายในคราวเดียวกัน
เขาคิดไปได้อย่างไรว่าไห่เฟิงเป็นนักวางผังที่อ่อนแอ เห็นได้ชัดว่าเป็นพวกใจถึงชัด ๆ
เมื่อรู้ต้นสายปลายเหตุของการต่อสู้ เว่ยตงมองพังป๋อด้วยความเห็นใจ เพียงแค่คำพูดไม่กี่คำก็กระตุ้นให้เขาเดินไปหาเรื่องเจ็บตัวเอง โทษใครไม่ได้จริง ๆ
“ถ้าแกไม่แก้ตรรกะแบบนี้ ต่อไปมีหวังได้ลำบากแน่” เว่ยตงไม่ได้รู้สึกสงสารเขาเลยสักนิด หากถูกยุแหย่ได้ง่ายขนาดนี้ ต่อไปวันข้างหน้าต้องเกิดปัญหาขึ้นแน่นอน การเผชิญกับอุปสรรคบ้างยังดีกว่าการต้องเสียชีวิตไป