กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 166 ไวน์องุ่น
บนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความโกลาหลราวกับพายุที่พัดผ่าน ทุกคนต่างตักกับข้าวและเติมข้าวกันไม่หยุด จนถึงท้ายที่สุดก็เกิดศึกชิงอาหารกันขึ้น
กับข้าวที่เว่ยหนิงและโมนิกาเตรียมไว้ถูกกินจนหมดเกลี้ยง ข้าวตังกรอบไม่พอให้กิน ใครเร็วกว่าก็แย่งไปกินได้
เมื่อพวกเขาค่อย ๆ วางตะเกียบลง ทุกคนต่างอิ่มจนแน่นท้อง
“เอื๊อก... เมื่อไหร่จะได้กินข้าวสวยอีกนะ?”
“ฉันอยากกินข้าวตังกรอบ พวกคุณเลิกแย่งฉันได้ไหม?”
“ฉันชอบแตงกวาทุบ มันเปรี้ยว ๆ เผ็ด ๆ สะใจดี!”
ทุกคนยังคงรู้สึกไม่จุใจ เพิ่งจะอิ่มแท้ ๆ ก็เริ่มคิดถึงมื้อหน้าเสียแล้ว
“พวกเราเก็บข้าวเปลือกเอาไว้บ้างได้ไหม?” เจสลูบท้องที่อิ่มจนกางออก แล้วกระซิบถามหลานตี๋เบา ๆ อย่างลับ ๆ