กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 165 เค็มเกินทน
เว่ยหนิงบอกเครื่องปรุงที่จำเป็นต้องใช้ให้เขาฟัง พร้อมอธิบายขั้นตอนอย่างละเอียด
มอนิก้ารวบรวมสมาธิอย่างเต็มที่ แล้วลงมือทำแตงกวาทุบจานใหม่อย่างตั้งใจตามที่เว่ยหนิงบอก
“เป็นยังไงบ้าง” เขาจ้องมองเว่ยหนิงด้วยความประหม่า ไม่ยอมปล่อยให้สีหน้าใด ๆ ของเธอหลุดรอดสายตาไป
“อร่อย” เว่ยหนิงกินเข้าไปชิ้นหนึ่งแล้วคีบขึ้นมาอีกชิ้นเพื่อพิสูจน์ว่ามันอร่อยจริง ไม่ใช่แค่แกล้งพูดแก้เกี้ยว
มอนิก้าไม่ค่อยอยากจะเชื่อ คิดว่าเว่ยหนิงคงเกรงใจที่จะบอกว่าไม่อร่อยถึงได้พูดแบบนั้น
“โธ่เอ๊ย ฉันจะหลอกคุณไปทำไมกัน คุณลองชิมเองไม่รู้เรื่องหรือไง” เว่ยหนิงถูกท่าทีของเขาทำให้หลุดขำ
มอนิก้าคิดตามก็จริงอย่างว่า ลองชิมเองก็รู้แล้วว่ารสชาติเป็นอย่างไร