กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 157 ขิงป่า
“พันเอกน่าจะทราบดีว่าทั้งแปลงเพาะปลูกและน้ำสำหรับอุปโภคบริโภคของเราล้วนมาจากน้ำประปา หากจะขยายแปลงเพาะปลูกต่อไป น้ำจะไม่พอใช้ครับ”
ก่อนที่จะปลูกข้าว พวกเขาไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้เลย แต่การปลูกข้าวตั้งแต่ดำนาจนถึงเก็บเกี่ยวนั้นแทบจะต้องใช้น้ำตลอดเวลา น้ำจากบ่อบาดาลจึงพอใช้ได้แค่พอดี
“ถ้าเป็นเรื่องแหล่งน้ำ ไม่ต้องกังวลเลยครับ แค่ขุดบ่อเพิ่มก็พอ” หลานตี๋ยังนึกว่าเป็นเรื่องใหญ่อะไร ซึ่งสำหรับเขาแล้วนี่ไม่ใช่ปัญหาเลย
“ความจริงหลุมใหญ่ตรงนั้นก็ใช้ได้นะครับ ถ้าตรงนั้นมีตาน้ำ เราก็ไม่ต้องห่วงเรื่องใช้น้ำแล้ว” อู่ปันนึกถึงหลุมใหญ่ที่อยู่ตรงขอบเขต