ตอนที่ 156 รากพืช=ขิง

ตอนที่ 156 รากพืช=ขิง

“ใช่แล้วครับ” หลานตี๋รับทราบความหมายของเว่ยกั๋วเหลียง

ไม่พ้นว่าเขาคิดเอาเองว่าคนที่ผู้ว่าการดาวมหาสมุทรครามควรขอบคุณนั้นคือตนเอง

หินพลังงานหายากนั่นก็เป็นสิ่งที่ส่งมาให้เขาโดยเฉพาะ

แต่เจ้าของที่แท้จริงของความดีความชอบชิ้นนี้ไม่ใช่เขา แม้จะรู้สึกหวั่นไหวแต่ก็ไม่สามารถยึดมาเป็นของตนได้

“แต่ว่า...” เว่ยกั๋วเหลียงตั้งใจจะพูด แต่ถูกหลานตี๋ห้ามไว้

“หากพวกคุณไม่อยากเก็บไว้ ผมสามารถเป็นตัวแทนกองทัพเพื่อขอซื้อต่อครับ” พูดว่าไม่หวั่นไหวแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่เชื่อ แต่หลานตี๋ยังคงยืนกราน สิ่งใดควรเป็นของใครก็ต้องเป็นของคนนั้น

หลานตี๋พูดเช่นนี้ เว่ยกั๋วเหลียงกลับยิ่งรับไว้ไม่ลง หินพลังงานชิ้นนี้ถือไว้น่าร้อนใจยิ่งนัก