กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 138 อาการเป็นพิษ
“ทำไมส่วนหางนี่ต้องนำไปตากแดดด้วย?”
เฉินฮ่าวเจี๋ยและเย่หลิงต่างมองเว่ยหนิงอย่างงุนงง พวกเขาไม่เข้าใจว่าในเมื่อเป็นหน่อไม้เหมือนกัน เหตุใดต้นหนึ่งจึงต้องแช่น้ำ ส่วนอีกต้นกลับต้องนำไปตากแดด
“หน่อไม้ฝานพวกนี้พรุ่งนี้ก็นำมาทำอาหารได้แล้ว ส่วนหางหน่อไม้พวกนี้พอตากแห้งแล้วนำไปตุ๋นรวมกับเนื้อ รสสัมผัสที่ได้จะแตกต่างออกไป อีกอย่างพอตากจนแห้งแล้วก็จะเก็บรักษาได้นานขึ้นด้วย”
ชาติก่อนตอนอยู่ที่บ้านเกิด ทุกปีปู่กับย่าของเธอจะนำหน่อไม้ที่ทานไม่หมดไปตากเป็นหน่อไม้แห้ง เก็บไว้ทานตอนที่ไม่ค่อยมีกับข้าว หน่อไม้แห้งที่แช่น้ำจนนิ่มแล้วนำไปตุ๋นกับหมูสามชั้นจะมีรสชาติที่พิเศษมาก
เธอสามารถทานข้าวสวยได้ถึงสองถ้วยด้วยเมนูนี้