กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 137 หน่อไม้
“นายพูดว่าต้นอ่อนพวกนี้คือหน่อไม้เหรอ? หน่อไม้คืออะไร?” ความสนใจของเฉินฮ่าวเจี๋ยถูกดึงดูดด้วยคำเรียกที่เว่ยหนิงใช้ จนลืมคำถามของตัวเองไปเสียสนิท
“ก็อันนี้ไงล่ะ” พอดีข้างหน้ามีหน่อไม้ขึ้นอยู่สองสามต้น เว่ยหนิงเดินเข้าไปแล้วใช้เท้าเตะ หวังจะให้มันหัก
ทว่าพอเตะลงไป หน่อไม้กลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย แถมเท้าของเธอยังเจ็บเพราะแรงเตะเองอีก
“ฮ่า ๆ! แรงไม่มีแล้วสิ” เว่ยหนิงหัวเราะอย่างกระอักกระอ่วน
“นี่ไม่ใช่ต้นอ่อนของต้นไม้เขียวชอุ่มหรอกเหรอ? ทำไมกลายเป็นหน่อไม้ไปได้ล่ะ?”
เฉินฮ่าวเจี๋ยเต็มไปด้วยคำถามในหัว
เขาพบมานานแล้วว่าคำเรียกพืชบางชนิดของเว่ยหนิงไม่เหมือนกับของพวกเขา เพียงแต่เขาก็ไม่กล้าถามอะไรมาก