เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 102 ความเหลื่อมล้ำ
“เขานี่เป็นอะไรไป?”
เว่ยหนิงรู้สึกว่าวันนี้ไห่เฟิงดูไม่อยู่กับร่องกับรอย จึงสะกิดเว่ยตง
“เห็นความเหลื่อมล้ำระหว่างคนรวยกับคนจนเป็นครั้งแรก จิตใจเลยรู้สึกแปรปรวน ผ่านไปสักพักก็น่าจะดีขึ้น”
เว่ยตงเหลือบมองไห่เฟิงที่ดูใจลอยเล็กน้อย โดยไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร
ลูกหลานตระกูลขุนนางมักจะมีแนวคิดเรื่องเงินทองที่คลุมเครือ ตั้งแต่เกิดจนโตพวกเขาใช้ชีวิตภายใต้การคุ้มครองของตระกูล สิ่งที่เห็นมาตลอดคือความรุ่งโรจน์ของดาวเมืองหลวง
ในสายตาของพวกเขา สหพันธรัฐก็น่าจะเป็นแบบนี้ อย่างมากก็แค่มีความแตกต่างระหว่างครอบครัวทั่วไปกับตระกูลขุนนาง
ก็แค่มีเงินน้อยกับเงินมากเท่านั้น
พอจู่ ๆ มาเห็นว่ายังมีคนที่ไม่มีเงินซื้อสารอาหารเหลวก็ยากจะเชื่อ ใจเลยได้รับผลกระทบหนักจนคิดมากไปหน่อย