กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 100 คำชม
“เจส คุณไม่ใช่ตกลงกับฉันแล้วเหรอว่าจะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก ทำไมถึงยังถามอีก”
ทันทีที่เว่ยหนิงจากไป หลานตี๋ก็โกรธจัดจนถามจี้เจส
“ได้ยินพวกคุณพูดกัน ฉันก็อดถามไม่ได้ ใครใช้ให้พวกคุณไม่ปิดประตูล่ะ” เจสทำหน้าทำนองว่าทั้งหมดเป็นความผิดของคุณ
เห็นแล้วหลานตี๋อยากจะเข้าไปซัดหน้าสักหมัด นี่มันใช่ปัญหาเรื่องปิดประตูหรือเปล่า?
“คุณ……” หลานตี๋ชี้หน้าเขา คำพูดที่จ่ออยู่ที่ปากถูกความกวนประสาทของเขาทำให้โกรธจนด่าไม่ออก
“ตอนนี้เธอก็ไม่ได้ว่าอะไรไม่ใช่เหรอ”
“คุณควรจะดีใจนะที่เธอยังยอมเชื่อใจพวกเรา” ถ้ารู้ว่าเจสนิสัยเป็นอย่างไร ไม่ใช่พวกบ้าการวิจัยที่ทำได้ทุกอย่างเพียงเพื่อการศึกษา เขาคงจับใส่ห่อส่งกลับชายแดนไปนานแล้ว