เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 35 เดินทางกลับ
“สหายเว่ย ครั้งนี้ต้องขอบคุณนายจริงๆ” ต้าสยงยิ้มพลางตบไหล่เว่ยตง
ปกติพวกเขามักจะใช้กำลังเข้าแลก เจองานหนักหรืสัตว์กลายพันธุ์เป็นต้องสู้ สู้ไม่ได้ก็ชิ่งหนี
แต่ละครั้งมีสมาชิกทีมบาดเจ็บหรือถึงขั้นเสียชีวิต ครั้งนี้สามารถจัดการงานได้ราบรื่นขนาดนี้ ต้องขอบคุณที่เขาคอยเตือนพวกเขา
“ผมไม่ได้ทำอะไรเลย ถ้าพวกคุณไม่ใจร้อนจนเกินไป ก็น่าจะนึกวิธีดีๆ ออกเองแหละ” เว่ยตงเตือนด้วยความหวังดีว่าเจอเรื่องอะไรอย่าเพิ่งรีบร้อนพุ่งเข้าไป
“พวกเราเป็นแค่กลุ่มคนหยาบๆ ไม่ชอบใช้สมอง รู้แต่จะใช้กำลังน่ะ ฮ่าๆ!” ต้าสยง เอ้อร์หวาจื่อ และคนอื่นๆ สบตากันแล้วหัวเราะอย่างกระอักกระอ่วน
พวกเขาเรียนหนังสือไม่เข้าหัว แถมยังมีพละกำลังดิบกันทุกคน ไม่ชอบการควบคุม จึงขยันวิ่งเข้าป่ากันนัก