เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 34 ผลผลิตเต็มตะกร้า
สองชั่วโมงผ่านไป ผู้คนที่แยกย้ายกันไปก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง
“เป็นอย่างไรบ้าง? มีที่ที่เหมาะสมไหม?” เว่ยตงมองไปยังต้าสยงและพรรคพวกที่กลับมาเป็นกลุ่มแรก
“ทางทิศตะวันตกโล่งเกินไป ถ้าจะวางกับดักต้องใช้เวลานานเกินไป พวกเรามีแผนจะกลับในวันพรุ่งนี้” ต้าสยงไปทางทิศตะวันตก ที่นั่นเป็นพื้นที่เปิดโล่ง ไม่เหมาะแก่การวางกับดัก
“พวกเราไปทางนี้ก็ไม่เหมาะเหมือนกัน มีแต่หินระเกะระกะ” เว่ยตงพาคนไปทางทิศใต้ ที่นั่นเต็มไปด้วยหิน หากเป็นป่าหินก็พอจะใช้ประโยชน์ได้ แต่มีเพียงหินระเกะระกะ ผลลัพธ์จึงไม่มากนัก เขาดูแล้วก็ตัดสินใจละทิ้งไป
กลุ่มอื่น ๆ ก็ส่ายหน้าเช่นกัน พวกเขามีคนน้อย อาวุธที่นำมาก็มีจำกัด หากวางกับดักเพื่อลดทอนพลังต่อสู้ของพวกหมูคลั่งได้ ค่าความปลอดภัยของพวกเขาจะเพิ่มสูงขึ้นมาก
“พวกเราไปทางนั้นมีคูดักอยู่แห่งหนึ่ง แต่ห่างจากที่นี่สามถึงสี่ลี้ จะไกลเกินไปไหมนะ” เอ้อร์หวาจื่อกลับมาเป็นคนสุดท้าย พวกเขาเดินไปไกลทีเดียว
“ลองไปดูกันไหม?” เว่ยตงมองไปยังต้าสยง หากเหมาะสมก็จะเลือกที่นั่น จะได้ประหยัดเวลาและแรงงานมากกว่า