เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 21 เดินเล่นตลาด
ดาวไคหยางเป็นดาวเคราะห์ที่เต็มไปด้วยบรรยากาศของการใช้ชีวิต
แตกต่างจากดาวเมืองหลวงที่รูปแบบสถาปัตยกรรมทุกหนแห่งล้วนแสดงออกถึงความเป็นเทคโนโลยีระดับสูง
สถาปัตยกรรมของดาวไคหยางดูติดดินมาก ตึกที่สูงที่สุดมีความสูงเพียง 30 ชั้น ซึ่งก็คือโรงแรมที่เว่ยหนิงและครอบครัวพักอยู่
เมื่อมองออกไปจากหน้าต่างชั้นยี่สิบ ตึกอาคารพักอาศัยดูราวกับกล่องไม้ขีดที่วางเรียงรายชิดกัน ผู้คนที่เดินบนถนนดูตัวเล็กจิ๋วราวกับมดสีดำ
ไกลออกไปสุดสายตาคือผืนป่าสีเขียวที่มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด
“คุณพ่อคะ ตรงนั้นคือที่ไหนคะ?” เว่ยหนิงมาดาวไคหยางเป็นครั้งแรก และเป็นครั้งแรกที่เห็นทิวทัศน์เช่นนี้ เธอจึงรีบถามเว่ยกั๋วเหลียงตามหลัง
“นั่นคือป่า พื้นที่ครึ่งหนึ่งของดาวไคหยางเป็นป่า” เว่ยกั๋วเหลียงกวาดสายตามองไกลออกไปแล้วตอบ
พื้นที่ของดาวไคหยางนั้นใหญ่เป็นสองเท่าของดาวสีเขียว ต่างจากดาวสีเขียวที่พื้นที่ป่าดาวไคหยางมีเพียงหนึ่งในสามของดาว แต่ป่าดาวไคหยางครอบคลุมพื้นที่ถึงครึ่งหนึ่งของดาว
เนื่องจากตําแหน่งของดาวที่อยู่ห่างไกล เทคโนโลยีที่นี่จึงไม่พัฒนาเท่าที่ควร เมื่อเปรียบเทียบกับดาวเคราะห์ขนาดกลางและขนาดใหญ่ที่พัฒนาแล้ว ในการใช้ชีวิตของดาวไคหยางยังคงเน้นการใช้แรงงานคนเป็นหลัก