เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 19 ปลูกผลไม้แดง
หลังจากลงจากภูเขา เว่ยหนิงกลับไปที่ยานอวกาศเพื่อทำความสะอาดตัวเองอย่างง่ายๆ และเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะลงไปสลับให้เว่ยตงขึ้นมา พวกเขาจะไม่กลับไปทั้งสภาพมอมแมมแบบนี้แน่
พอเว่ยตงเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จและเปิดประตูให้เว่ยหนิงขึ้นมา เขาก็ตรงไปที่ห้องนักบินเพื่อตั้งค่าเส้นทางกลับ ก่อนจะออกมาข้างนอก
ยานอวกาศขนาดเล็กพื้นที่ไม่มากนัก ตรงขอบเป็นแถวเก้าอี้พับ ถ้าไม่ใช้ก็เก็บกลับเข้าที่ แต่เมื่อเปิดออกใช้ก็เหมือนเก้าอี้ทั่วไป ไม่กินพื้นที่เลย
ตอนเว่ยตงเดินออกมา เว่ยหนิงกำลังหยิบมะเขือเทศขึ้นมาดูและเอามาจ่อใกล้ปลายจมูกเพื่อดม
เธอไม่ได้กลิ่นเหม็นเปรี้ยวจนมึนหัวเหมือนตอนแรก ได้กลิ่นเพียงความหอมสดชื่นอันเป็นเอกลักษณ์ของมะเขือเทศเท่านั้น มองอย่างไรก็ดูปกติมาก เธอไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมมะเขือเทศที่หล่นใส่ตัวพวกเขาถึงมีกลิ่นเปรี้ยวรุนแรงขนาดนั้น
คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก เว่ยหนิงจึงตัดสินใจเอาน้ำมาล้างเปลือกแล้วอ้าปากเตรียมจะกัด
“เธอทำอะไรน่ะ? บอกแล้วไงว่าผลไม้แดงกินไม่ได้” เว่ยตงเห็นดังนั้นก็รีบก้าวเท้าเข้ามาแย่งไปทันที ไม่ยอมให้เธอกิน