เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 18 มะเขือเทศ
ในเวลานี้ เว่ยตงและเว่ยหนิงกำลังยืนอยู่ข้างต้นไม้ต้นหนึ่งซึ่งสูงประมาณสามถึงสี่เมตร บนกิ่งก้านเต็มไปด้วยผลไม้สีแดงและสีเขียวเกาะกันเป็นพวง
ร่างกายทั้งสองคนเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำจากผลไม้สีแดง ดูมอมแมมไม่น้อย
เรื่องมีอยู่ว่า วันนี้เขาออกมาเพื่อเสี่ยงดวงดูว่าจะมีสัตว์กลายพันธุ์ระดับต่ำบ้างไหม เพราะเขากินเนื้อตากแห้งมานานเกินไป จึงอยากเปลี่ยนรสชาติบ้าง
ทันทีที่ขึ้นยานอวกาศ เว่ยหนิงก็ติดตามมาด้วย โดยอ้างว่าอยากจะมาดูบ้าง เขาขัดใจไม่ได้จึงยอมให้เธอตามมา
ตกลงกันไว้แล้วว่าจะไม่เข้าไปในส่วนลึกของป่า แต่กลายเป็นว่าเว่ยหนิงยืนกรานจะมาดูสถานที่ที่เคยพบหมูคลั่งให้ได้ แน่นอนว่าเขาไม่เห็นด้วย หมูคลั่งอันตรายขนาดนั้น การที่เขาพาเธอมาด้วยมันไม่ใช่การรนหาที่ตายหรอกหรือ
สุดท้ายเธอจึงถามเขาว่า “พี่ใหญ่ ท่านรู้หรือไม่ว่าทำไมหมูคลั่งถึงมีขนาดตัวใหญ่โตปานนั้น?”
เขาก็ไม่รู้จริงๆ จึงเอ่ยปากถามไปตามประสาว่าทำไม