เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 615 ผูกสัมพันธ์รัก
ภายในพระราชวัง ฮ่องเต้ขมวดคิ้วมองเซียวหยวนจิ่นซึ่งมีสีหน้าเรียบเฉยอยู่ตรงหน้า
“เจ้าไม่ได้พักค้างคืนกับจางต้าหลางกลางป่าเขารกร้างหรือ เหตุใดยังจะรับหูตันมาเป็นราชบุตรเขยอีกเล่า” ฮ่องเต้ถาม เดิมทีพระองค์คิดว่าเด็กสองคนผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน คงมีหวังได้ครองคู่กันเสียที เจ้าพวกเด็กดื้อทั้งหลาย คนช่วยกลับมาได้แล้วค่อยมาเล่าเรื่องใหญ่เช่นนี้ให้พระองค์ฟัง
หูตันเองก็ใช่ว่าจะไม่ดี เพียงแต่พระองค์รู้สึกว่าหลานสาวมีบางอย่างผิดปกติอยู่เล็กน้อย
“จางต้าหลางเป็นสุภาพบุรุษ ต่อให้หลานสาวพักค้างคืนกับเขา ก็ยังบริสุทธิ์ผุดผ่องดีเพคะ” เซียวหยวนจิ่นกล่าว
“เด็กโง่เอ๊ย เขาเป็นสุภาพบุรุษ แต่เจ้าก็ทำให้เขาไม่บริสุทธิ์ผุดผ่องเสียสิ” ฮ่องเต้ตรัสพลางมองเซียวหยวนจิ่นอย่างขัดใจที่สอนไม่รู้จักจำ
ในสายพระเนตรของพระองค์ ต่อให้มีหูตันสัก 100 คนก็ยังสู้จางต้าหลางคนเดียวไม่ได้
เซียวหยวนจิ่นนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า “พระอัยกา หลานสาวไม่อยากฝืนใจเขาเพคะ”
ท่าทีที่เขาแสดงบนเขาชัดเจนอยู่แล้ว ทั้งยังบอกด้วยว่าจะแต่งงานในไม่ช้า การไปกุยฉือก็ดีเช่นกัน ผู้คนในดินแดนตะวันตกต้องการโรงพยาบาลสูตินรีเวชมากกว่าโรงพยาบาลในเมืองหลวง ซึ่งตอนนี้ฝึกบุคลากรที่มีทักษะไว้มากมายแล้ว แม้นางจากไปก็ยังดำเนินงานได้ตามปกติ