เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 569 สยบทั่วหล้า
“ปีกของอินทรียักษ์กางออกยาวถึง 2 จั้ง มันบินผ่านเรือรบของพวกเราไป โชคดีที่ข้าหลบทัน ไม่เช่นนั้นคงถูกปีกมันพัดตกทะเลไปแล้ว ยังดีที่อินทรียักษ์ไม่ได้จะจับพวกเรา แต่กำลังไล่จับนกยักษ์บนชายฝั่งตัวนั้นต่างหาก นกยักษ์ตัวนั้น…พวกทายสิว่าหนักกี่จิน” ชายหนุ่มพูดอย่างตื่นเต้นจนคิ้วกระดิก
“นกยักษ์ก็ยังเป็นนกอยู่ดี ไก่ที่บ้านเราใหญ่ที่สุดก็หนักแค่ 7 จิน ถ้าจะเรียกว่านกยักษ์ก็ต้องใหญ่กว่าไก่บ้านเราสัก 10 เท่า หนัก 70 จินกระมัง” คนหนึ่งตอบ
“70 จิน! เจ้าเคยเห็นนกตัวใหญ่ขนาดนั้นหรือ” อีกคนแย้ง
“เอ้อร์ซ่วนบอกไม่ใช่หรือว่าทวีปใหม่มีแต่สิ่งที่พวกเราไม่เคยเห็น ข้าไม่เคยเห็น ไม่ได้แปลว่ามันไม่มีเสียหน่อย” คนผู้นั้นตอบ
“เอ้อร์ซ่วน รีบเล่ามาเถิด ตกลงนกยักษ์ตัวนั้นตัวใหญ่แค่ไหน” คนใจร้อนทนรอไม่ไหวจึงเร่งถาม
“หน่วยส่งกำลังบำรุงของกองเรือเราชั่งได้ 563 จิน รวมกระดูกด้วยนะ นี่ยังเป็นน้ำหนักหลังจากถูกอินทรียักษ์ฉีกเนื้ออกไปก้อนใหญ่แล้วด้วย เนื้อที่ถูกฉีกไปก้อนนั้นอย่างน้อยก็หนักร้อยกว่าจิน!” เอ้อร์ซ่วนกล่าว
จนถึงตอนนี้ พอนึกถึงเนื้อหนักร้อยกว่าจินที่ถูกอินทรีโฉบไป เขาก็ยังรู้สึกปวดใจอยู่ดี เนื้อของนกโมอาอร่อยมาก อีกทั้งยังล่าตามใจชอบไม่ได้
“563 จินหรือ เอ้อร์ซ่วน เจ้าจำผิดแล้วกระมัง”
“นั่นสิ จะมีนกตัวใหญ่ขนาดนี้ได้อย่างไร”