เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 560 น้องสาว
นับตั้งแต่มาถึงต้าเฉียน จางเสี่ยวอิงก็เรียนรู้ธรรมเนียมปฏิบัติของคนโบราณมาพอสมควร บุรุษไม่อาจพาสหายหญิงกลับบ้านตามใจชอบได้ สตรีที่พากลับบ้านล้วนมีความสัมพันธ์พิเศษด้วยทั้งสิ้น แน่นอนว่าสตรีก็ยิ่งไม่อาจพาบุรุษที่ไม่เกี่ยวข้องกลับบ้าน มิฉะนั้นผลที่ตามมาจะร้ายแรงมาก
ดังนั้นทันทีที่จางเสี่ยวอิงเห็นเด็กสาวในรถม้า ความคิดเช่นนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัวโดยอัตโนมัติ
รถม้าที่คนในจวนตระกูลจางใช้ล้วนเป็นรถธรรมดาที่สุด เน้นประโยชน์ใช้สอยเป็นสำคัญ ถึงอย่างไรรถที่ดีกว่านี้ก็ยังนั่งไม่สบายอยู่ดี อีกทั้งคุณหนูที่ได้รับการทะนุถนอมที่สุดในจวนทั้งหลัง ยังนั่งรถล่อที่เก่าที่สุดเสียด้วย! เพราะฉะนั้นเมื่อทุกคนเห็นรถม้าที่งดงามเช่นนี้ จึงรู้สึกแปลกตาอย่างยิ่ง ไม่ว่าผู้ใหญ่หรือเด็กต่างจ้องมองรถม้ากันทั้งนั้น
เด็กสาวหน้าตางดงามบนรถม้ากะพริบดวงตากลมโตมองคนทั้งหลาย อีกหัวเล็กๆ ก็โผล่พ้นด้านหลังนางออกมามองข้างนอกด้วย
“ฮัดเช้ย!”
เด็กสาวจามทีหนึ่งอย่างเก้อเขิน ก่อนยิ้มให้จางเสี่ยวอิง เผยให้เห็นฟันขาวเรียงเป็นระเบียบสองแถว ดวงตาสุกใสฟันขาวช่างน่ามองยิ่งนัก รถม้าหยุดลงด้านหลังรถล่อ
“ข้าน้อยคารวะท่านหญิง! แม่ทัพเข้าเฝ้าฮ่องเต้ในวัง จึงสั่งให้พวกข้าน้อยคุ้มกันองค์หญิงกลับจวน” หวังต้าไห่ หัวหน้าหน่วยองครักษ์ของจางเสี่ยวหุน ลงจากม้าแล้วคารวะจางเสี่ยวอิง ก่อนกล่าวรายงาน