เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 540 จิ้งจอกเงิน
กองเรือทะเลตะวันออก พายุโซนร้อน นักฆ่าที่ร้ายกาจที่สุด…
ถ้อยคำเหล่านี้ดังก้องอยู่ในหูของเซียวหยวนจิ่น สะเทือนจนแทบจะเป็นลม นางจำต้องยกมือยันกำแพงข้างกายเอาไว้
อย่าตื่นตระหนก! เขาจะไม่เป็นอะไร!
เซียวหยวนจิ่นใช้มือข้างหนึ่งยันกำแพง อีกข้างกุมหัวใจที่จู่ๆ ก็หนักอึ้งและแน่นตื้อ พลางพร่ำเตือนตนเองไม่หยุด
“องค์หญิง เป็นอะไรไปเพคะ?” จือเซี่ยรีบประคองนางพลางถาม
“คงเพราะน้ำตาลในเลือดต่ำกระมัง” เซียวหยวนจิ่นตอบเสียงเบา
ใบหน้าของนางซีดขาวยิ่งนัก ราวกับดอกบัวแรกแย้มที่จู่ๆ ก็สูญสิ้นสีสัน ชวนให้ผู้พบเห็นอดเวทนาไม่ได้
จือเซี่ยรู้สึกสะเทือนใจ เมื่อครู่นางเองก็ได้ยินบทสนทนาของหญิงตั้งครรภ์ในห้องรอตรวจเช่นกัน จึงนึกขึ้นได้ว่าแม่ทัพน้อยจางอาจยังไม่กลับมา และองค์หญิงคงมีปฏิกิริยาเช่นนี้เพราะเหตุนี้
หากเป็นเช่นนี้ต่อไปจะทำอย่างไรดี!