เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 518 ชนพื้นเมือง
ยามนี้กองเรือทะเลตะวันออกแล่นข้ามเส้นศูนย์สูตรมาแล้ว กำลังเดินเรืออยู่ในทะเลชวา มาถึงปลายด้านตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะกาลิมันตัน ซึ่งเป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 3 ของโลก
ในยุคปัจจุบัน เกาะกาลิมันตันแบ่งเป็นดินแดนของ 3 ประเทศ ได้แก่ อินโดนีเซีย มาเลเซีย และบรูไน เกาะนี้มีภูมิอากาศแบบป่าฝนเขตร้อน พืชพรรณขึ้นหนาแน่น ภูมิประเทศหลากหลาย ทั้งภูเขาสูงและพื้นที่ชุ่มน้ำ ยอดเขาที่สูงที่สุดมีความสูงเหนือระดับน้ำทะเล 4,102 เมตร บนเกาะมีแม่น้ำสายใหญ่หลายสายที่เดินเรือได้และแยกสายไหลลงทะเล พื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะปกคลุมด้วยป่าฝนเขตร้อน นับเป็นผืนป่าฝนเขตร้อนที่ใหญ่ที่สุดในโลก รองจากลุ่มแม่น้ำแอมะซอนในทวีปอเมริกาใต้ มีระบบนิเวศอันหลากหลายและพืชสัตว์นานาชนิด
ด้วยสภาพธรรมชาติเหล่านี้ จางเสี่ยวหุนจึงมักนำทีมขึ้นเกาะมาฝึกฝน เขาไม่เพียงเคยเห็นดอกไม้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก งูที่ยาวที่สุด ผีเสื้อกลางคืนที่ใหญ่ที่สุด และกระรอกที่ตัวเล็กที่สุดเท่านั้น แต่ยังสนิทสนมกับชนพื้นเมืองบนเกาะเป็นอย่างดี หากตอนนั้นเขาไม่มีคนรัก หัวหน้าตระกูลชนพื้นเมืองคงอยากยกลูกสาวให้เขาเสียแล้ว อีกฝ่ายปฏิบัติต่อเขาดียิ่งกว่าลูกชายแท้ๆ ทั้งยังถ่ายทอดประสบการณ์ล้ำค่าที่สั่งสมกันมาหลายชั่วอายุคนในการดำรงชีวิตอยู่ในป่าฝนเขตร้อนให้แก่จางเสี่ยวหุน ความรู้เหล่านี้ไม่มีบันทึกไว้ในหนังสือเล่มใดเลย