เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 510 คุ้มกันทางทะเล
กองเรือที่กล้าออกทะเลเดินทางไกล ย่อมมีกำลังติดอาวุธอยู่บ้าง กองเรือพาณิชย์นี้ก็เช่นกัน ทว่าอาวุธของพวกเขามีเพียงดาบ กระบี่ และหอก อีกทั้งเพื่อข่มขวัญโจรสลัด เรือพาณิชย์จึงมักเดินทางเป็นขบวน ยิ่งมากยิ่งดี กองเรือนี้มีเรือถึง 15 ลำ กองเรือใหญ่ขนาดนี้ย่อมต้องเดินทางตามแบบแผน โดยเรือเรียงเป็น 3 แถวแล่นขนานกันผ่านช่องแคบมะละกา
หัวหน้ากะลาสีผู้เดินเรือนำหน้ามีอายุราว 40 ปี ชื่อหวงอู่ ชีวิตส่วนใหญ่ของเขาอยู่บนท้องทะเล รูปร่างไม่สูงใหญ่ ใบหน้าดำคล้ำ ทว่าดวงตากลับเปล่งประกายอย่างสุขุม ใครเห็นก็ไม่กล้าดูแคลน
“ตีกลอง เตรียมรับมือโจร!” เขากล่าว ไกลออกไปบนผืนน้ำมีใบเรือสีดำหลายจุดปรากฏขึ้นตรงหน้า นั่นไม่มีทางเป็นเรือพาณิชย์ เรือพาณิชย์ที่เดินทางไกลอาศัยลมใบเรือเป็นหลัก จึงมักใช้ลมมรสุมออกทะเล ในเส้นทางที่พวกเขาเดินเรือเป็นประจำ ช่วงฤดูหนาวและฤดูใบไม้ผลิจะมีลมประจำพัดจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ส่วนฤดูร้อนกับฤดูใบไม้ร่วงจะพัดจากทิศตะวันตกเฉียงใต้
เวลานี้พวกเขาอาศัยลมประจำจากทิศตะวันตกเฉียงใต้เดินทางกลับจากเปอร์เซีย หากเป็นเรือพาณิชย์ที่แล่นไกล เวลานี้ทิศทางการเดินเรือควรไปทางเดียวกับพวกเขา ไม่ใช่สวนทางกัน เรือที่แล่นสวนทางมาส่วนใหญ่ย่อมเป็นโจรสลัด
การพบโจรสลัดเป็นเรื่องปกติ พวกมันมักอาศัยเรือที่บรรทุกของเบาและแล่นเร็ว เข้าขวางเรือพาณิชย์จากด้านหน้า แล้วขึ้นเรือจากกราบซ้ายและขวาเพื่อปล้นชิง