เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 502 สอบปากคำ
ขณะที่เกิดการต่อสู้ครั้งใหญ่ ในตลาดก็มีคนกำลังวุ่นวายกันอย่างตึงเครียดเช่นกัน แต่เดิมความสงบเรียบร้อยในตลาดเป็นเรื่องที่ราชสำนักให้ความสำคัญที่สุดอยู่แล้ว ทำมาค้าขายต้องมีไมตรีต่อกันสิ! หากเอะอะก็เกิดเรื่องทะเลาะวิวาท ต่อไปจะยังมีใครเต็มใจมาค้าขายอีก? การแลกเปลี่ยนสินค้าเป็นวิถีชีวิตที่ชนเผ่าเร่ร่อนพึ่งพาเพื่อดำรงชีพ อีกทั้งยังกระตุ้นเศรษฐกิจและมีความสำคัญต่อการปกครองของราชสำนัก
ดังนั้นในตลาดจึงมีคนคอยดูแลความสงบเรียบร้อย ซึ่งล้วนเป็นชายฉกรรจ์ที่มีฝีมือการต่อสู้แข็งแกร่ง ผู้ดูแลตลาดชื่อปาเท่อ เดิมทีเขากำลังอารมณ์ดี เดินตรวจตราตามทางเดินต่างๆ อย่างสบายใจ บรรดาพ่อค้าในตลาดล้วนต้องคอยดูสีหน้าเขาอยู่บ้าง พ่อค้าบางรายยังมอบของกำนัลให้เพื่อเอาใจเขา ช่วงเวลาเช่นนี้จึงเป็นเวลาที่เขาสบายใจที่สุด
“ท่านลุงปาเท่อ แย่แล้ว! แย่แล้ว! ตีกันแล้ว!” เด็กหนุ่มคนหนึ่งวิ่งมาหาเขาพลางร้องบอก
เขารู้อยู่แล้วว่าคนเถื่อนผมทองพวกนั้นคิดไม่ซื่อ จ้องพวกเขาอยู่ตลอด! เป็นอย่างที่คิด พวกมันคิดจะรังแกคนจริงๆ พอเห็นคนเถื่อนผมทองยื่นมือจะคว้าตัวพี่สาวคนงาม เขาก็รีบวิ่งมารายงานทันที