เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 486 ของขวัญ
ไม่ต้องพูดถึงว่าหลังจากนี้หมู่บ้านเซินจวงจะมีเรื่องให้พูดถึงมากขึ้นเพียงใด เพราะมีแม่ทัพน้อยเว่ยเป็นหลานเขยเพิ่มมาอีกคน แค่การกลับบ้านมาเยี่ยมญาติของจางเสี่ยวอิงในครั้งนี้ก็ถือเป็นเรื่องใหญ่แล้ว
ตั้งแต่เมื่อวานตระกูลจางก็เริ่มฆ่าหมูเชือดแกะกันแล้ว บรรยากาศคึกคักราวกับตอนพ่อของนางสอบได้จอหงวน บรรดาอาสาวที่แต่งออกไปต่างพาครอบครัวกลับมาด้วย แม้แต่พ่อแม่ของเฉินหลิงซิ่วก็อยู่ที่นี่ด้วย ดังนั้นเซียวสือเอ้อร์จึงไม่จำเป็นต้องไปเยี่ยมพวกเขาถึงหมู่บ้านจิ่งจวงโดยเฉพาะ
เรือนของตระกูลจางแทบไม่มีอะไรเปลี่ยนไปจากตอนที่พี่น้องจางเสี่ยวอิงจากไปเมื่อปีก่อน คงไม่ขยายเรือนแน่นอน เพราะในบรรดาพี่น้อง 3 คน มีถึง 2 คนที่ไม่ได้อาศัยอยู่ที่บ้าน ผู้เฒ่าจางก็ไม่ยอมจ้างบ่าวรับใช้ ท่านเพียงให้เช่าที่นาออกไป ไม่ได้ลงมือทำนาเองอีกต่อไป เมื่อมีเวลาว่างมากขึ้นจึงเก็บกวาดทุกซอกทุกมุมในบ้านให้สะอาดเรียบร้อย เพราะกลัวว่าบ้านจะทรุดโทรมจากการไม่มีคนอยู่นาน หากครอบครัวของจางเต๋อหยวนกลับมา แม้แต่กระท่อมมุงจากของจางเสี่ยวหุนก็ยังคงสภาพไว้เหมือนเดิม
ในโถงใหญ่มีผู้คนเต็มห้อง เซียวสือเอ้อร์คุกเข่าอยู่ตรงกลาง คำนับผู้เฒ่าจางกับย่าหลู วันนี้เขาไม่ได้สวมชุดองครักษ์สกุลเซียว แต่สวมเสื้อตัวนอกตัวใหม่ที่เฉินหลิงซิ่วเย็บให้ด้วยมือ ดูเคร่งขรึมน่าเกรงขามน้อยลงหลายส่วน ทำให้ดูเป็นชายหนุ่มที่สง่างามคนหนึ่ง