เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 475 พยากรณ์ล่วงหน้า
ลมแรงโหมคำราม ภายใต้ราตรีมืดมิด หิมะที่ปลิววนอยู่กลางอากาศแยกไม่ออกว่าเป็นหิมะบนพื้นซึ่งถูกลมพัดขึ้นมา หรือหิมะที่ร่วงหล่นจากฟากฟ้า
อากาศเช่นนี้ ไม่ต้องพูดถึงการออกไปข้างนอกเลย แค่อาศัยอยู่ในกระโจมสักหลาดก็หนาวจนทนไม่ไหวแล้ว จำต้องก่อไฟด้วยมูลวัวแห้งและมูลแกะแห้งในเตาเพื่อให้ความอบอุ่น ต่อให้เป็นพระสนมไท่เฟยก็ไม่เว้น
ภายในกระโจมสักหลาดของพระสนมไท่เฟย นอกจากนางกับองค์ชายสี่วัยขวบเศษแล้ว ยังมีสาวใช้สูงวัยใกล้ชิดอีก 2 คน องค์ชายสี่กำลังนอนหลับสนิทอยู่บนเตียง ส่วนพระสนมไท่เฟยถือหนังจิ้งจอกสีขาวล้วน 2 ผืนไว้ในมือ พลางเทียบขนาดกัน ดวงตาของนางเผยความกังวลที่แทบสังเกตไม่เห็น
“พระสนมไท่เฟยทรงพักผ่อนแต่เนิ่นๆ เถิด เพคะ พรุ่งนี้เช้าหิมะก็คงหยุดแล้ว” สาวใช้สูงวัยกล่าว นางรู้ว่าพระสนมไท่เฟยกำลังกังวล เพราะหิมะตกมา 2 วันแล้ว หากยังไม่หยุด สัตว์เลี้ยงก็จะไม่มีหญ้าแห้งให้กิน
“อากาศเช่นนี้ หากเป็นปีก่อนๆ คงต้องอดอยากกันอีก ปีนี้ยังดีที่ทุกบ้านขายขนแกะแลกอาหารมาได้ไม่น้อย ประหยัดกินสักหน่อย อย่างไรก็คงไม่มีใครอดตาย” สาวใช้อีกคนซึ่งอายุน้อยกว่ากล่าว หวังช่วยคลายความกังวลให้พระสนมไท่เฟย