เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 461 ภูตผีปีศาจ
จางเสี่ยวอิงลุกขึ้นยืน พลันรู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน นางเงยหน้ามองฮ่องเต้ ในชุดสามัญชน ฮ่องเต้ก็เป็นเพียงชายวัยกลางคนยุคโบราณผู้มีสง่าราศีคนหนึ่งเท่านั้น จากนั้นนางหันไปมองเว่ยจิ้งที่ยืนอยู่ข้างกาย เขาดูราวกับพระเอกในละครย้อนยุค ส่วนนางเพิ่งหมั้นหมายกับเขาไปเมื่อครู่นี้
ปกตินางใช้เวลาอยู่ในรถบ้านไม่น้อย ทั้งยังนอนหลับมากกว่าเวลาที่อยู่ข้างนอกเสียอีก กล่าวได้ว่านางสลับไปมาระหว่างสภาพแวดล้อม 2 แบบ คือยุคปัจจุบันกับยุคโบราณ ดังนั้นแม้จะมาอยู่ในต้าเฉียนได้ปีกว่าแล้ว นางก็ยังรู้สึกว่าตนเองไม่ได้หลอมรวมเข้ากับยุคสมัยนี้อย่างสมบูรณ์
นางอดรู้สึกกระวนกระวายขึ้นมาไม่ได้ พลันตระหนักว่าที่จริงแล้วตนยังไม่พร้อมจะเป็นคนโบราณอย่างเต็มตัวด้วยซ้ำ ถึงขั้นคิดว่าตนไม่มีวันเป็นคนโบราณได้ ในสถานการณ์เช่นนี้ นางจะใช้ชีวิตร่วมกับเว่ยจิ้งไปชั่วชีวิตได้จริงหรือ?
คนหนึ่งมาจากยุคปัจจุบัน อีกคนมาจากยุคโบราณ ไม่ว่าจะเป็นความเข้าใจต่อโลกหรือทัศนคติและค่านิยมในการใช้ชีวิต ล้วนแตกต่างกันทั้งสิ้น แม้แต่ในยุคปัจจุบัน คู่สามีภรรยายังทะเลาะกันใหญ่โตได้เพียงเพราะเทศกาลตวนอู่ควรกินบ๊ะจ่างไส้หวานหรือไส้เค็ม...
นางคงถูกความงามบังตาจริงๆ! ไฉนถึงตอบตกลงคำขอแต่งงานของเว่ยจิ้งไปได้?
ความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในใจนาง เว่ยจิ้งรับรู้ได้ในทันที เขาดึงมือนางมากุมไว้เบาๆ