เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 457 จับมือ
ห้องรับรองแขกของตระกูลจางแตกต่างจากคราวแรกที่เว่ยจิ้งมาเล็กน้อย มีชั้นหนังสือเพิ่มขึ้นมาตั้งอยู่ชิดผนัง บนชั้นวางเต็มไปด้วยหนังสือหลากหลายเนื้อหา สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือพจนานุกรมพินอินอักษรจีนเล่มหนึ่ง
“คุณชาย ที่นี่เป็นที่อ่านหนังสือยามว่างของพวกเราด้วยขอรับ” เว่ยอู่ลิ่วแนะนำให้คุณชายของตนอย่างกระตือรือร้น
เว่ยจิ้งมองเขา เจ้านี่เมื่อก่อนรับภารกิจตายตัวไปก็ยังจำอักษรได้ไม่กี่ตัว บัดนี้กลับบอกว่ายามว่างอ่านหนังสือด้วยหรือ? แต่จดหมายที่เขาเขียนถึงตนก้าวหน้าขึ้นมากจริงๆ
เขาหันไปมองชั้นหนังสือ เห็นชุดหนังสือเรียนรู้ด้วยตนเองวิชาคณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ และเคมีอยู่ในนั้นทันที มีมากถึง 17 เล่ม จึงเอื้อมมือหยิบหนังสือฟิสิกส์เล่มแรกที่อยู่ใกล้ที่สุดลงมา
“นี่เป็นหนังสือที่หมอจางน้อยนำมา ได้ยินว่าขายดีมากขอรับ” เว่ยอู่ลิ่วกล่าว
เขายังมีเรื่องสำคัญต้องรายงานคุณชายด้วย
“เจ้ามีเรื่องอะไรหรือ?” เว่ยจิ้งเหลือบมองเว่ยอู่ลิ่วอีกครั้ง ท่าทางเจ้าหนูนี่มีเรื่องหนักใจอยู่ จะบอกว่าไม่มีเรื่องก็คงไม่จริง
เว่ยอู่ลิ่วกัดฟัน ก่อนหยิบจดหมายฉบับหนึ่งออกจากกระเป๋าเสื้อแล้วยื่นให้เว่ยจิ้ง “คุณชาย โปรดอ่านขอรับ”
หลายวันก่อน เขากลัวว่าตนจะจำรายละเอียดได้ไม่ครบ จึงเขียนจดหมายไว้เพื่อมอบให้คุณชายอ่าน วันนี้เห็นคุณชายปฏิบัติต่อหมอจางน้อยเป็นพิเศษถึงเพียงนี้ เขาลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็ตัดสินใจว่าควรให้คุณชายได้เห็นสิ่งที่ตนเขียนไว้