เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 451 ขวางทาง
ยามนี้จางเสี่ยวอิงกำลังถูกคนขวางอยู่ตรงปากตรอกแห่งหนึ่ง ตรอกนี้เป็นที่ตั้งของโรงพิมพ์ เมื่อวานเหยียนหมิงฮ่าวกลับบ้านมาร่วมงานแต่งแล้วบอกนางว่าโรงพิมพ์ติดตั้งเครื่องจักรและทดลองพิมพ์ได้แล้ว นี่เป็นเรื่องใหญ่ ทั้งยังเป็นงานสำคัญที่สุดของจางเสี่ยวอิงในตอนนี้
หากต้องการเผยแพร่ความรู้ในวงกว้าง หนังสือย่อมเป็นเครื่องมือที่ขาดไม่ได้ ส่วนการทำกระดาษและการพิมพ์ซึ่งเป็นองค์ประกอบของหนังสือนั้น ก็เป็นกุญแจสำคัญที่สุดเช่นกัน อย่างเช่น อารยธรรมสุเมเรียนในลุ่มแม่น้ำสองสายบันทึกเรื่องราวไว้บนแผ่นดินเผาหลายแสนแผ่น จางเสี่ยวอิงเคยอ่านบทความหนึ่งซึ่งตั้งคำถามว่า เหตุใดคนโบราณของเราไม่ใช้แผ่นดินเผาบันทึกเอกสาร คำตอบหนึ่งบอกว่า ขุนนางจะถวายฎีกาสักฉบับยังต้องนวดดินก่อน พอนวดดินเสร็จและสลักตัวอักษรแล้วก็ต้องก่อเตาเผาแผ่นดินให้แข็ง ครั้นทำฎีกาเสร็จ จะถวายขึ้นไปก็ยังต้องขอให้คนช่วยหามไปส่ง ไม่เช่นนั้นจำนวนตัวอักษรในฎีกาที่ขุนนางของเราถวายนั้น ต่อให้เป็นตัวขุนนางเองก็ยกคนเดียวไม่ไหว
ยังมีคำตอบชวนหัวเราะอีกมาก ที่จริงอย่าว่าแต่แผ่นดินเผาเลย ก่อนจะมีการทำกระดาษ แผ่นไม้ไผ่จารึกก็ทั้งหนักและกินที่ไม่น้อยแล้ว นี่จึงเป็นเหตุให้คนโบราณเขียนหนังสือได้ก็พยายามใช้ตัวอักษรให้น้อยที่สุด
ตอนนี้นางยังไม่ทันเข้าไปในโรงงาน ก็มีคนไล่ตามมาจากด้านหลังแล้วขวางนางไว้