เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 373 ทางรถไฟ
จางเสี่ยวอิงไม่คิดเลยว่าฮูหยินกั๋วกงจะรู้เรื่องตู้โดยสารที่นางพูดถึงด้วย นางเดาว่าคงเป็นกั๋วกงเว่ยเล่าให้อีกฝ่ายฟัง ดูท่าความสัมพันธ์ของสามีภรรยาคู่นี้จะไม่เลวทีเดียว
“ใช่แล้ว” จางเสี่ยวอิงยิ้มตอบ
หากฮูหยินกั๋วกงสนใจด้วย เช่นนั้นเรื่องสร้างทางก็มีหวังแล้ว!
“เรากลับจวนไปถามท่านอาหลิวกันเถิด” ฮูหยินกั๋วกงกล่าวอย่างกระตือรือร้น
จางเสี่ยวอิงเคยไปจวนกั๋วกงเว่ยมาแล้วครั้งหนึ่ง ตอนหลัวซือเหวยออกเรือน นางไปในฐานะฝ่ายส่งเจ้าสาว จวนกั๋วกงเว่ยอยู่ใกล้พระราชวัง ทั้งสองจึงกลับไปถึงในเวลาไม่นาน
ตอนนี้ท่านอาหลิวเป็นผู้ดูแลเรื่องสร้างถนนไปเหมืองถ่านหินด้วยตนเอง พอมาเข้าพบจางเสี่ยวอิงกับฮูหยินกั๋วกง สีหน้าก็อ่อนล้าเต็มที
“คารวะฮูหยิน คารวะท่านหญิง” เขาคารวะพลางกล่าว
“ตอนนี้ถนนสร้างไปถึงไหนแล้ว” ฮูหยินกั๋วกงถาม