กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 269 บำเพ็ญมรรคา
“ถึงกับเร็วขึ้นได้มากเพียงนี้เชียวหรือ แล้วจวนเราส่งคนไปได้กี่คน” ฮูหยินกั๋วกงพลันถูกความใฝ่เรียนรู้ที่ติดตัวมาแต่กำเนิดปลุกขึ้นมา “สะใภ้ทั้ง 2 คนของเรา คุณชายหมิง คุณชายจวิน คุณหนูหาน คุณหนูซี…”
เดิมทีนางยังคิดจะลงชื่อตัวเองไปด้วย แต่พอเห็นสีหน้าไม่เห็นด้วยของกั๋วกง ก็ได้แต่หุบปากอย่างกระอักกระอ่วน
“คราวนี้ไม่รังเกียจคนเขาแล้วหรือ”
กั๋วกงเอ่ยกระเซ้า
“มีความรู้หลายอย่างติดตัวไว้ย่อมไม่เสียหายนี่นา” ฮูหยินกั๋วกงตอบ “อีกอย่าง นางก็บอกว่าจะกันที่ไว้ให้จวนเราแล้ว”
“ให้สะใภ้ทั้ง 2 คนพาคุณหนูหานกับคุณหนูซีไปก็พอ รุ่นนี้จัดอบรมให้เหล่าคุณหนู ส่วนคุณชายหมิงกับคุณชายจวิน วันหน้าค่อยไปเรียนกับอาจารย์ที่สำนักศึกษาหลวง” กั๋วกงกล่าว