เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 202 ภูตผีเขมือบคน
ค่ำคืนนี้ รอบเมืองหลวงมองเห็นได้ไกลกว่าปกติ กำแพงเมืองสูงใหญ่ตระหง่านตั้งตระหง่านอย่างเงียบงัน คูเมืองซึ่งอยู่ไม่ไกลมีผืนน้ำกว้างใหญ่จับตัวเป็นน้ำแข็งบางๆ
ทหารบนกำแพงเมืองตรวจตราไปทั่วด้วยความระแวดระวัง ฟ้าใกล้สว่างแล้ว เหล่าผู้บังคับบัญชาเคยกล่าวไว้ว่า ยิ่งเป็นช่วงเวลาเช่นนี้ ผู้คนยิ่งง่วงงุนอ่อนล้า และยิ่งเกิดเหตุผิดพลาดได้ง่าย
กำแพงกั้นมิติขนาดมหึมาทั้งสองชั้นนี้อาจขวางศัตรูที่มองเห็นได้ส่วนใหญ่ไว้ แต่กลับไม่อาจขวางปีศาจเขมือบคนที่มองไม่เห็นได้
หิมะเกล็ดใหญ่เริ่มโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า ในคืนหิมะตกอันหนาวเหน็บเช่นนี้ ม้าเร็วตัวหนึ่งควบเข้าใกล้ประตูเมืองอย่างฉับไว คนขี่ม้าตะโกนเสียงดังว่า
“ข่าวด่วน! ข่าวด่วนจากอำเภอลู่!”
นี่เป็นหิมะครั้งแรกที่ครอบครัวตระกูลจางได้เห็นนับตั้งแต่ข้ามภพมา