เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 199 วัตถุศักดิ์สิทธิ์
ฟองก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในโคล่าอัดแน่นอยู่ในปากของเขา ซ่าจนรู้สึกเหมือนถูกเข็มเล็กๆ ทิ่มแทงทั่วทั้งปาก ก๊าซที่แยกตัวออกมาพุ่งขึ้นมาตามโพรงจมูกตรงไปยังศีรษะ เขาอยากกลืนลงไปแต่ก็กลืนรวดเดียวไม่ได้ จึงรีบยกข้อศอกขึ้นมาบังปาก
จางเสี่ยวหุนไหวพริบว่องไว คว้าชามซุปเปล่าที่อยู่ข้างๆ มายื่นให้ตรงปากเขาแล้วกล่าวว่า “บ้วนลงชามเถิด”
เว่ยจิ้งรับชามเปล่ามา หันหลังแล้วบ้วนโคล่าออกมา จากนั้นก็ไอจนหยุดไม่ได้ จางเต๋อหยวนยื่นมือไปลูบหลังให้เขา
กว่าจะผ่านความวุ่นวายมาได้ครู่ใหญ่ เว่ยจิ้งจึงหันกลับมาด้วยใบหน้าแดงก่ำ มองโคล่าแล้วกล่าวว่า “โคล่านี่พิเศษจริงๆ!”
“เมื่อครู่แม่ข้าก็บอกแล้วว่าให้จิบทีละนิดลองชิมก่อน อย่าดื่มอึกใหญ่ เจ้าไม่ฟังคำผู้ใหญ่ เดี๋ยวก็ต้องเสียใจหรอก” จางเสี่ยวอิงกล่าว น้ำเสียงเจือความตำหนิเล็กน้อย