กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 151 หญิงปีศาจ
กั๋วกงเว่ยมองภรรยาสูงวัยของตนเดินออกจากห้องไปด้วยความโกรธเงียบๆ โดยไม่เอ่ยห้าม
การเอ่ยห้ามมีแต่จะเติมเชื้อไฟ นี่เป็นประสบการณ์ล้ำค่าที่เขาได้เรียนรู้มาตลอดชีวิตคู่ยาวนาน อีกอย่าง เขาก็อยากถามรายละเอียดจากองครักษ์ที่ติดตามอยู่ข้างกายบุตรชายทุกวันเพียงลำพังเช่นกัน
“ข้าถามเจ้า องค์ชายห้ามีใจเช่นไรกับหมอจางน้อยกันแน่” กั๋วกงเว่ยถาม น้ำเสียงทรงอำนาจโดยไม่ต้องแสดงโทสะ
“เรียนท่านกั๋วกง ข้าน้อยไม่กล้าคาดเดาความคิดของคุณชายจริงๆ” เว่ยอู่ยีตอบอย่างฝืนใจ
ถึงจะรู้ก็ไม่กล้าพูดอยู่ดี! ถ้าไม่พูด กั๋วกงเว่ยก็ต้องไม่พอใจ แต่ถ้าพูด คุณชายคงได้ถลกหนังเขาแน่