กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 139 น่าตกตะลึง
เมื่อมีคนแล้วก็เริ่มลงมือได้ คนกว่าร้อยคนนี้ แม้จะมากอยู่สักหน่อยสำหรับการสอน แต่ในยุคที่ยังไม่มีเครื่องขยายเสียง ต่อให้เป็นสถานที่โล่งกว้างก็ยังดูไม่มากพอ ลองคิดดูสิว่าคณะนักร้องประสานเสียงนับพันคนบนจัตุรัสเทียนอันเหมินยามสวนสนามนั้นสง่างามเกรียงไกรและทรงพลังเพียงใด!
“ในเมื่อมากันแล้ว ก็เริ่มเรียนด้วยกันก่อนเถอะ!” จางเสี่ยวอิงถูมือ ยิ้มพลางกล่าวว่า “ถ้าร้องประสานเสียงได้พร้อมเพรียงกัน คนยิ่งมากก็ยิ่งดี ทุกคนลองร้องตามข้าสัก 2 ประโยคก่อน มา ตั้งใจฟัง!”