กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 78 ใจหายใจคว่ำ
ทุกคนหันไปมองตามเสียงอย่างขุ่นเคือง เห็นชายท่าทางคล้ายบัณฑิตคนหนึ่งนั่งอยู่ตรงโต๊ะน้ำชาที่มุมห้อง กำลังลนลานเช็ดน้ำชาที่หกเลอะเทอะบนโต๊ะ ส่วนชายสองคนข้างกายซึ่งมีท่าทางเหมือนชาวบ้านหน้าซีดเผือด นั่งนิ่งงันอย่างทำอะไรไม่ถูก ชายอีกสามคนที่นั่งโต๊ะเดียวกันต่างก็มองพวกเขาด้วยสายตาขุ่นเคือง
จางเต๋อหยวนรู้สึกได้ถึงสายตาตำหนิจากผู้คนมากมาย จึงรีบลุกขึ้นยิ้มประจบ พลางคำนับขออภัยคนรอบข้าง แล้วหันไปคำนับนักเล่านิทานบนเวทีจากระยะไกลเพื่อแสดงความขอโทษ ก่อนจะนั่งลงเก็บถ้วยชาที่ระเกะระกะบนโต๊ะ
เด็กรับใช้ในร้านเดินเข้ามาเติมน้ำในกาน้ำชาให้พวกเขา สีหน้าเต็มไปด้วยความดูแคลน