กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 77 ร้อนรุ่มดุจไฟเผา
นอกสนามสอบจิ้นติ้งฝู่ จางเต๋อกว่างกับจางเต๋อจิ้นสองพี่น้องยืนเหม่อลอย รอคอยให้ประตูสนามสอบเปิดออกด้วยความกระวนกระวาย
ทั้งสองไม่พูดจา เอาแต่มองไปยังทิศทางของประตูสนามสอบอย่างเหม่อลอย
ในที่สุดทหารที่เฝ้าอยู่หน้าประตูก็เปิดประตูออก ผู้เข้าสอบที่ผ่านการเคี่ยวกรำมาถึง 3 วัน 2 คืนต่างกรูกันออกมาราวกับฝูงมดที่จู่ๆ ก็พากันออกจากรัง
จางเต๋อหยวนก็เดินออกมาพร้อมฝูงชนเช่นกัน เมื่อเทียบกับผู้เข้าสอบรอบข้างที่ดูเหมือนเหลือแรงเพียงพอแค่ก้าวเท้า เขากลับดูสงบนิ่งและผ่อนคลาย มีเพียงสีหน้าเหนื่อยล้าอยู่บ้าง
“พี่ชาย!” จางเต๋อจิ้นตาไว เห็นพี่ชายทันที จึงชูมือเหนือศีรษะแล้วโบกอย่างแรง