เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3 เมืองชายแดน
เมืองเช่นนี้จางเสี่ยวหุนเคยเห็นมาก่อน มันถูกจัดให้เป็นโบราณสถานและได้รับการคุ้มครองไว้แล้ว จุดแรกของการเดินทางครั้งนี้เดิมทีก็คือเมืองโบราณแบบนี้แห่งหนึ่ง
แต่การได้เห็นเมืองโบราณที่ยังมีชีวิตอยู่กับตาตนเองนั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง—ใช่แล้ว เมื่อเทียบกับเมืองโบราณที่ได้รับการคุ้มครองเหล่านั้น เมืองแห่งนี้ราวกับมีชีวิต คอยปกป้องผู้คนที่อาศัยอยู่ภายในอย่างเงียบงัน
จางเสี่ยวหุนอดรู้สึกสะเทือนใจขึ้นมาไม่ได้
ถือเสียว่าได้เที่ยวชมเมืองโบราณสักวันก็แล้วกัน!
เขาคิดว่า ที่นี่สมจริงกว่าสถานที่ท่องเที่ยวจำลองบรรยากาศราชวงศ์ต่างๆ ที่คนในประเทศสร้างขึ้นเสียอีก
ตระกูลจางมีรถอยู่ทั้งหมด 3 คัน เคลื่อนตามขบวนไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า
หลี่หลานกับจางเสี่ยวอิงต่างเงียบงัน มองออกไปด้านนอก ราวกับเพิ่งตระหนักอย่างแท้จริงในเวลานี้ว่าพวกนางได้มาถึงโลกอีกใบแล้ว
ก่อนหน้านี้พวกนางก็เจอรถติดอยู่บ่อยครั้ง เช้าวันนี้ก่อนออกเดินทางยังออกจากบ้านตั้งแต่ก่อนตี 5 เพื่อหลีกเลี่ยงรถติดด้วยซ้ำ
แต่ในโลกเดิม ต่อให้รถติด ก็ไม่มีทางมีแต่รถที่ขับเคลื่อนด้วยแรงคนและแรงสัตว์เช่นนี้