กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จักรพรรดิซีหลินทอดพระเนตรจวินหลีที่จ้องมองเย่หร่วนด้วยสายตาดุดันอำมหิต จึงเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ทหาร! อ๋องเซวียนปิตุฆาตปลงพระชนม์กษัตริย์! จับกุมตัวมันพร้อมกับพระสนมเอกเจียให้เรา!”
“หากยังบังอาจขัดขืน! จับตายได้ทันที!”
จวินหลีรู้ดีว่าเรื่องราวดำเนินมาถึงขั้นนี้ วันนี้ตนได้พ่ายแพ้ไปแล้ว
ทว่า…… เขายังตายไม่ได้
ใช่แล้ว เขายังมีตระกูลชุย ตราบใดที่ตระกูลชุยยังคงอยู่ เขาก็ยังมีโอกาสหวนคืนกลับมาอีก!
ขอเพียงเขาออกจากจิงตูได้ ต่อให้ต้องก่อกบฏยกทัพ เขาก็สามารถทุ่มสุดกำลังเพื่อสู้สักตั้ง
เป็นเพราะเขาใส่ใจคำว่าความชอบธรรมมากเกินไปจึงต้องตกอยู่ในสภาพเช่นวันนี้ มาคิดดูยามนี้ ชื่อเสียงอันเลวร้ายชั่วคราวนั้นจะนับเป็นอะไรกันได้เล่า?
ผิดถูกดีชั่วย่อมถูกจารึกโดยผู้ชนะเสมอมา