เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จวินหลีมองดูจวินจ้านที่สาวเท้าเดินเข้ามาอย่างช้า ๆ ในมโนจิตสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว
เขา...
เหตุใดจึงยังมีชีวิตอยู่
อีกทั้งเข้ามาในวังได้อย่างไร ลุงเล่า
จวินหลีครุ่นคิดพลางกวาดสายตามองไปทางด้านหลังของจวินจ้านโดยไม่รู้ตัว ครั้นเห็นจวินจ้านเดินเข้ามาอย่างผ่าเผยองอาจถึงเพียงนี้ ทว่ากลับไร้เงาองครักษ์อวี่หลินแม้แต่คนเดียวปรากฏตัวมาขัดขวาง ในใจก็ลอบร้องแย่แล้วขึ้นมาคำหนึ่ง
จวินหลีรีบดึงพระสนมเอกเจียถอยร่นไปเบื้องหน้าเหล่าองครักษ์คุ้มกันนอกตำหนักบรรทมของจักรพรรดิซีหลินทันที ทั้งยังกางกั้นเย่หร่วนกับจวินจ้านออกจากกันด้วย
ไม่ว่าจะเกิดอะไรกันขึ้น ขอเพียงเย่หร่วนอยู่ในเงื้อมมือของเขา จวินจ้านย่อมต้องพะวงหน้าพะวงหลัง!
อีกอย่าง... ขอเพียงตระกูลชุยยังคงอยู่ จวินจ้านก็ไม่กล้าแตะต้องเขาเช่นกัน!
“เสด็จพี่มิใช่ถูกเป่ยหรงลอบทำร้ายหรอกหรือ ยามนี้ดูท่าแล้ว... ที่แท้เป็นการแกล้งตายรึ”