ตอนที่ 261 มิอาจหักห้ามใจ

โคมลอยขงหมิงค่อย ๆ ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้ายามราตรี ดุจดั่งดวงดาวอันเจิดจ้าดวงหนึ่ง ลอยห่างออกไปเรื่อย ๆ กระทั่งกลายเป็นจุดแสงเล็กจ้อยที่เลือนหายไปในฟากฟ้าราตรี

จวินจ้านหยุดยืนอยู่ชั่วครู่ จึงค่อยหันกายกลับมาเดินไปเบื้องหน้าเย่หร่วน มองดูใบหน้าของนางที่ทวีความแดงระเรื่อยิ่งขึ้นเพราะฤทธิ์สุรากำเริบ ก่อนจะโน้มกายลงช้อนอุ้มนางขึ้นมาจากม้านั่งหิน

เย่หร่วนมึนงงอยู่แต่เดิมแล้ว ยามถูกจวินจ้านอุ้มขึ้นอย่างกะทันหันเช่นนี้ ร่างลอยคว้างกลางอากาศ นางรู้สึกเพียงว่าศีรษะยิ่งหนักอึ้งขึ้นไปอีก

“ทรมานหรือไม่” จวินจ้านเอ่ยเสียงนุ่ม

“อืม!”

จวินจ้านได้ยินดังนั้นก็เพียงกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นอีก ก้าวเท้ามั่นคงมุ่งหน้าไปยังห้องหับ พลางสั่งความแก่ปั้นเซี่ยและตงชิงที่อยู่เบื้องหลัง