กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ผ่านไปเพียงสองเดือน จวินหลีในยามนี้ดูซูบผอมลงไปบ้างแล้ว
บนใบหน้าไม่รู้ว่าเสแสร้งหรือเพราะประสบความพ่ายแพ้เข้าจริง ๆ จึงแฝงความนอบน้อมถ่อมตนที่ต่างจากเมื่อก่อนอยู่หลายส่วน
ครั้นเห็นเย่หร่วนในศาลา เขาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะก้าวเท้าเดินตรงมายังศาลา แล้วป้องมือคารวะเย่หร่วนอย่างมีมารยาทยิ่ง
“คารวะพระชายาพี่!”
เย่หร่วนจำต้องลุกขึ้นยอบกายคำนับตอบเขาเช่นกัน
จวินหลีเห็นเย่หร่วนไม่เอ่ยปากจึงกล่าวต่อ
“ยังมิได้ร่วมแสดงความยินดีในวันมงคลสมรสของพระชายาพี่เลย! วันนี้พระชายาพี่เข้าวังมาพร้อมเสด็จพี่เพื่อขอบพระทัยหรือ เหตุใดจึงมาอยู่ลำพังที่นี่เล่า”
“ท่านอ๋องยังทรงหารือราชกิจอยู่กับเสด็จพ่อ”
จวินหลีได้ยินดังนั้นก็ทำสีหน้าเข้าใจ ก่อนเอ่ยคล้ายหยอกเย้า