ตอนที่ 242 เข้าตำหนัก

จวินจ้านยกยิ้มมุมปาก พลันกางแขนทั้งสองข้างออกแล้วมองไปยังเย่หร่วน ความหมายชัดเจนโดยมิต้องเอ่ยวาจา

เย่หร่วนย่อมมองออกถึงความคิดเล็กคิดน้อยของเขา นางมิได้คิดมากอันใด เพียงเดินเข้าไปรับสายรัดเอวจากมือเขา แล้วลงมือผูกให้แก่เขา

ทว่าตอนนี้นางถึงได้สังเกตเห็นว่า เมื่อเทียบกับยามที่ใส่ยาให้เขาก่อนหน้านี้ ร่างกายภายใต้เสื้อคลุมของเขา... ดูเหมือนจะกำยำขึ้นมาก...

เมื่อวานตอนโอบเอวเขา ก็รู้สึกได้ว่าเอวนั้นคล้ายเปี่ยมล้นไปด้วยพละกำลัง...

เมื่อรู้ตัวว่าตนเองกำลังคิดอะไรกันอยู่ ใบหน้าของเย่หร่วนก็พลันแดงระเรื่อ รีบเร่งมือทำเร็วขึ้นทันควัน

จวินจ้านมิล่วงรู้ความคิดในใจของเย่หร่วน ได้แต่ก้มหน้ามองสตรีตรงหน้า แววตาเปี่ยมล้นด้วยความพึงพอใจ

รอจนกระทั่งนางผูกสายรัดเอวเรียบร้อยแล้ว จึงเอ่ยปากเรียกแม่นมเจียงเข้ามา