ตอนที่ 240 พิธีมงคลสมรสจวินจ้านและเย่หร่วน (2)

ขบวนรับเจ้าสาววนรอบจิงตูหนึ่งรอบแล้ว จึงค่อย ๆ เคลื่อนกลับมาถึงจวนอ๋องจิ่ง

จวนอ๋องจิ่งในยามนี้ได้สลัดกลิ่นอายเคร่งขรึมในวันวานออกไปจนสิ้น แม้กระทั่งตรงประตูใหญ่ก็ยังแขวนผ้าไหมแดงและโคมไฟไว้จนเต็ม

กลิ่นอายมงคลอันเปี่ยมล้นนั้นแทบจะทะลักล้นออกมาภายนอก!

เย่หร่วนรู้สึกเพียงว่าตนเองโคลงเคลงอยู่ในเกี้ยวมาเนิ่นนาน ไม่เพียงศีรษะจะเมื่อยล้าอย่างยิ่ง แม้แต่มือที่ถือหยกสมปรารถนาก็ยังเมื่อยล้าไปหมด เกี้ยวจึงได้หยุดลงในที่สุด

ยามที่ม่านเกี้ยวถูกเปิดออก มือใหญ่ข้อนิ้วเรียวงามข้างหนึ่งก็ยื่นเข้ามาตรงหน้านางผ่านสายตาใต้ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวทันที

แม้ว่าหลังจากอาการพิการที่ขาหายดีแล้วจวินจ้านจะฝึกวรยุทธ์ที่ลานประลองเป็นประจำ ทว่าเล็บมือนั้นก็ยังคงตัดแต่งไว้อย่างเรียบร้อยหมดจด

เย่หร่วนวางมือลงบนฝ่ามือของเขาโดยไม่ลังเล จวินจ้านก็กุมมือนั้นไว้แน่นในทันใด ประคองนางลงจากเกี้ยว