กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่หร่วนมองดูท่าทางหน้าไม่เปลี่ยนสีหัวใจไม่เต้นแรงของเย่ซื่ออันแล้ว อดมิได้ที่จะรู้สึกขบขันอยู่บ้าง
“ที่ท่านพ่อกล่าวว่ารักใคร่ผูกพันลึกซึ้ง คือการรับนางเซียวเข้ามาในเรือนตั้งแต่ตอนที่ท่านแม่เพิ่งตั้งครรภ์งั้นหรือ หรือว่าคือการรักอนุเหยียบย่ำภรรยาเอก อาศัยความจิตใจดีของท่านแม่ให้นางเซียวคลอดบุตรชายคนโตสายอนุออกมากันเล่า”
เย่ซื่ออันขมวดคิ้วมุ่น
“นี่มันคนละเรื่องกัน ตั้งแต่โบราณมาบุรุษใดบ้างไม่มีภรรยาหลายคน ก็แค่เรื่องธรรมดาสามัญเรื่องหนึ่งเท่านั้น”
ในแววตาของเย่หร่วนจับตัวเป็นความเย็นชาสายหนึ่ง
“เช่นนั้นการที่ท่านตามใจให้นางเซียวทำร้ายท่านแม่ของข้ากับพี่ชายใหญ่ที่ยังมิได้ลืมตาดูโลกจนตาย ก็เป็นเรื่องธรรมดาสามัญด้วยหรือ”
เย่ซื่ออันได้ยินคำนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะได้สติกลับมา