ตอนที่ 234 คัดค้าน

ยามนี้จวินหลีจึงได้วางใจที่แขวนลอยอยู่นั้นลงเสียที

แม้เขาจะไม่รู้ว่าเย่เยียนทำอะไรกันลงไป แต่ดูจากท่าทีของเสด็จพ่อแล้ว ก็คงไม่ร้ายแรงเท่าใดนัก

และขอเพียงพระมารดาได้รับการแต่งตั้งฮองเฮา เขาก็จะเป็นบุตรชายสายตรงแห่งตำแหน่งฮองเฮา

จวินจ้านไม่เคารพพระมารดามาโดยตลอด ทว่าเมื่อถึงเวลานั้น มิใช่ว่ายังคงต้องมาทำความเคารพพระมารดา พร้อมทั้งเอ่ยเรียกเสด็จแม่อย่างนอบน้อมหรอกหรือ!

ขณะที่จวินหลีกำลังมองไปยังจวินจ้านด้วยความลำพองใจอยู่นั้น เสียงอันกะทันหันสายหนึ่งพลันดังขึ้นมาจากในโถง

“ฝ่าบาท กระหม่อมเห็นว่าเรื่องนี้มิอาจกระทำได้โดยเด็ดขาดพ่ะย่ะค่ะ!”

จวินหลีได้ยินเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วแน่น เบนสายตาไปยังกลางโถง

ก็ได้พบกับคนขัดหูขัดตาผู้หนึ่ง รองเสนาบดีกรมขุนนาง เสิ่นจั๋ว

และการที่เสิ่นจั๋วผู้นี้เป็นคนของจวินจ้าน ย่อมเป็นความจริงที่ไม่ต้องสงสัยมาเนิ่นนานแล้ว