กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จั่วจิ่นมองไปยังจวินหลีคราหนึ่งในเวลานี้ พลันหัวเราะเบา ๆ ขึ้นมาเสียงหนึ่ง
“ข้าบอกแล้วว่าคุณหนูสวี่ดูแคลนพวกเรา แต่น้องสาวเยียนเอ๋อร์ก็ยังไม่เชื่อ”
“น้องสาวเยียนเอ๋อร์รู้ความถึงเพียงนี้ อีกทั้งจิตใจยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง แต่เจ้าจะไปล่วงรู้ความคิดจิตใจของผู้อื่นได้อย่างไรเล่า”
“ทว่าคุณหนูสวี่ก็กระไรอยู่ โบราณว่ายื่นมือมิอาจตบผู้มีรอยยิ้ม น้องสาวเยียนเอ๋อร์หวังดีถึงเพียงนี้ ไฉนท่านจึงหักหน้าของนางเช่นนี้เล่า”
อันที่จริงนางก็หาได้ชอบเย่เยียนไม่ ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายความใจแคบตระหนี่ถี่เหนียวออกมา