เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้น บรรยากาศในจิงตูมืดครึ้ม ราวกับสายฝนจะเทกระหน่ำลงมาได้ทุกเมื่อ
ลมหนาวพัดกระหน่ำมาจากทั่วทุกสารทิศ นำพาความเย็นยะเยือกเสียดแทงกระดูก จนทำให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน
บนรถม้า เย่ซีเหลือบมองเย่หร่วนที่อยู่ข้างกายอย่างสุขุมนิ่งเงียบ
“พี่สาวใหญ่ จำเป็นต้องไปศาลต้าหลี่จริง ๆ หรือเจ้าคะ”
“เหตุใดจึงไม่พาแม่นมชุยไปจวนตระกูลเย่เพื่อเปิดโปงนางเซียวก่อน รอให้เรื่องราวแน่นอนแล้วค่อยแจ้งทางการเล่าเจ้าคะ เช่นนี้ยังจะรอบคอบกว่า”
เย่หร่วนเพียงคิดว่าเย่ซีหวาดกลัวการขึ้นศาลพบเจ้าหน้าที่ทางการ
“ที่จวนตระกูลเย่มีท่านพ่ออยู่ ถึงแม้จะเปิดโปงความจริงออกมา เขาก็ไม่แน่ว่าจะยืนอยู่ข้างพวกเรา ซ้ำร้ายยังมีความเป็นไปได้อย่างยิ่งที่จะปกป้องนางเซียว”
“น้องสาวอย่าได้กลัวเลย ท่านเหลียงแห่งศาลต้าหลี่เป็นขุนนางเที่ยงธรรม ย่อมไม่สร้างความลำบากให้พวกเราเป็นแน่”
เย่ซีเห็นเย่หร่วนยืนกรานเช่นนั้น จึงเอ่ยปากรับคำหนึ่งเสียงแล้วเบนสายตาออกไปนอกหน้าต่าง ทำทีเป็นผ่อนคลายความตึงเครียดเท่านั้น