ตอนที่ 172 สมควรตาย

แม่นมชุยกล่าววาจาจบสิ้นก็พลันนิ่งเงียบไปด้วยท่าทีพร้อมยอมรับการลงทัณฑ์แต่โดยดี

ยามที่เย่หร่วนก้าวเดินออกมาจากโถงปีกข้างนั้น ท้องฟ้าก็มืดสลัวลงแล้ว

นางยืนเหม่อลอยอยู่กับที่ ร่างอันบอบบางสั่นสะท้านแผ่วเบาราวกับกิ่งหลิวลู่ลม ปลายนิ้วแทบจะจิกลึกลงไปในฝ่ามือ

นางรู้ว่าท่านแม่ตายอย่างอยุติธรรม ทว่ากลับไม่รู้เลยว่าเบื้องหลังยังมีความคดเคี้ยวซับซ้อนถึงเพียงนี้