กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่หร่วนไม่ได้สังเกตสีหน้าที่ “แปรเปลี่ยนไม่หยุดหย่อน” ของหนิงซิงเหอ เพียงแต่พลันนึกถึงนางเซียวขึ้นมาจึงมีท่าทีครุ่นคิด
“ซื่อจื่อพอจะรู้หรือไม่ว่าช่วงนี้ท่านอ๋องกำลังยุ่งอยู่กับอะไรกัน”
หนิงซิงเหอเห็นว่าคุยธุระสำคัญเสร็จสิ้นแล้ว ก็เอนกายพิงพนักเก้าอี้อย่างเกียจคร้านอีกครา เมื่อได้ยินเย่หร่วนเอ่ยถึงจวินจ้าน เขาก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เผยท่าทางรอคอยอย่างสบายอารมณ์
“อย่างไรกัน คุณหนูใหญ่ตระกูลเย่คิดถึงอาจ้านแล้วรึ”
“ซื่อจื่อคิดมากไปแล้ว ข้าน้อยมีเรื่องอยากจะพบท่านอ๋อง เพียงแต่ไม่รู้ว่าช่วงนี้เขาว่างหรือไม่ ในเมื่อซื่อจื่อเคยพบท่านอ๋อง คิดว่าคงพอจะทราบ”
หนิงซิงเหอได้ยินดังนั้นก็ใช้มือเท้าคาง พลางเอ่ยอย่างค่อนข้างเบื่อหน่าย