ตอนที่ 136 ลอบราตรีจวนตระกูลอวิ๋น

เข้าสู่ยามราตรี เย่หร่วนกำลังนั่งเขียนอะไรกันอยู่ภายในห้องที่หลินซื่อตระเตรียมไว้ให้ตน

ปั้นเซี่ยพลางเขี่ยไส้ตะเกียงให้เย่หร่วน พลางเอ่ยปากขึ้น

“คุณหนู พี่สาวฉางอี้มิได้บอกหรอกหรือเจ้าคะว่าคืนนี้ท่านอ๋องมีธุระจะหารือ เหตุใดชั่วยามนี้ถึงยังมาไม่ถึงอีกเล่าเจ้าคะ”

เย่หร่วนทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง ขยับแขนที่เมื่อยล้าเล็กน้อยเบา ๆ

“ไม่เป็นไร ในเมื่อเขาส่งคนให้ฉางอี้มาบอกความ ย่อมมิผิดคำพูดเป็นแน่ รออีกประเดี๋ยวเถิด”

เย่หร่วนกล่าวจบก็ก้มหน้าจรดพู่กันต่อไป

ราตรีเหน็บหนาวดั่งสายน้ำ ทิวไม้นอกหน้าต่างทอดเงาสลัวราง ครั้นผ่านไปหนึ่งเค่อ ในที่สุดร่างสองสายก็โฉบผ่านบานหน้าต่างที่เปิดอ้าเข้ามา