กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ขณะนี้ภายในห้องทรงพระอักษร จักรพรรดิซีหลินทรงให้ข้าราชบริพารล่าถอยออกไปจนสิ้น พระพักตร์เปี่ยมด้วยความตื่นเต้นตื้นตัน ขณะทอดพระเนตรมองจวินจ้านที่กำลังลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ล้อเลื่อน
แม้จะทรงทราบข่าวมารวมหลายวันแล้ว ทว่าครั้นได้มาประจักษ์แก่สายพระเนตรตนเองในเพลานี้ พระทัยก็ยังคงไม่อาจสะกดกลั้นความยินดีอันล้นพ้นเอาไว้ได้
พระองค์สาวพระบาทเข้าไปเบื้องหน้าจวินจ้านอย่างรวดเร็ว สุรเสียงเจือรอยสั่นเครือแผ่วเบา
“จ้านเอ๋อร์ ขาของเจ้าหายดีแล้วจริง ๆ หรือ”
จวินจ้านมองดูท่าทางตื่นเต้นของเสด็จพ่อ ใบหน้าที่เคยเย็นชาเด็ดขาดพลันอ่อนโยนลงหลายส่วน