ตอนที่ 125 ท่านอ๋องเริ่มขุดหลุมพราง

จวินจ้านเห็นนางตอบอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมาเช่นนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอัดอั้นตันใจขึ้นมาระลอกหนึ่ง

ทว่าเมื่อนึกถึงจุดประสงค์ในวันนี้ นิ้วมือของเขาที่วางพาดอยู่บนโต๊ะหนังสือจึงขยับไหวเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง

“เปิ่นหวังยังจำได้ว่าตอนกลับมาจากอำเภออันหยาง เจ้ากล่าวว่าหากจวนตระกูลอวิ๋นมีเจตจำนงสู่ขอ เจ้าจะตอบตกลง เจ้ายังจำได้หรือไม่”

เย่หร่วนไม่รู้ว่าเหตุใดเขาจึงถามถึงเรื่องนี้ขึ้นมาอีกอย่างกะทันหัน ได้แต่ตอบไปตามความจริง

“ท่านอ๋องความจำดียิ่ง หม่อมฉันเคยกล่าวเช่นนั้นจริง ๆ เจ้าค่ะ”

จวินจ้านพยักหน้า

“ตอนนั้นเปิ่นหวังถามเจ้าว่าพึงใจในตัวอวิ๋นเกอหรือไม่ เจ้ามิได้ตอบตรง ๆ บัดนี้เปิ่นหวังอยากถามเจ้าใหม่อีกครั้ง ว่ายามนี้เจ้ามีใจพึงใจในตัวเขาอย่างแท้จริง หรือกระทั่งถึงขั้นต้องเป็นเขาเท่านั้นหรือไม่”